Van Doktoor’s fundament naar onze vernieuwing
Door een stem binnen de Partido Nashonal di Pueblo (PNP)
Afgelopen zondag, 19 april 2026, is een mijlpaal die in de huidige, vluchtige politieke arena bijna ondenkbaar is: de Partido Nashonal di Pueblo (PNP) is 78 jaar geworden. In een tijdperk waarin politieke partijen soms sneller verdwijnen dan ze worden opgericht, als eendagsvliegen die meesurfen op de waan van de dag, staat ‘Nashonal’ nog altijd fier overeind. Maar een jubileum is geen moment om enkel nostalgisch achterom te kijken; het is een moment van herijking.
Daarom lanceer ik vandaag de eerste van een vijfdelige columnserie getiteld “Si bo por ku Nashonal”. Het doel van deze reeks is glashelder: we moeten het politieke bewustzijn op Curaçao, en in het bijzonder onder mijn generatie, wakker schudden. In de komende weken neem ik jullie mee in de vraag waarom een traditionele, institutionele partij als de PNP juist in deze moderne tijd van onschatbare waarde is. We gaan het hebben over wat we kunnen leren van onze geschiedenis, hoe we democratie van binnenuit beschermen, en cruciaal: wat mijn rol, en de rol van iedereen, is in het vormgeven van het Curaçao van de toekomst.
Om te begrijpen waar we naartoe gaan, moeten we beseffen waar we vandaan komen. De relevantie van Nashonal begon niet in de pluche stoelen van het parlement. Het begon underground. Het begon in de harten en geesten van mensen die geloofden dat het anders kon, lang voordat het establishment daar klaar voor was. Toen Dr. Moises Frumencio Da Costa Gomez, geliefde ‘Doktoor’, de fundamenten legde voor wat de PNP zou worden, deed hij dat in een tijd van diepe ongelijkheid. Hij trok de wijken in, sprak met de mensen die ongehoord waren, en organiseerde een beweging die streed voor iets wat we nu als vanzelfsprekend beschouwen: algemeen kiesrecht en de autonomie van ons volk. Hij gaf de Curaçaoënaar zijn menselijke waardigheid en een politieke stem.
Waarom is dat vandaag de dag nog steeds belangrijk?
Omdat de strijd van Doktoor nooit echt is geëindigd; hij is enkel van vorm veranderd. De ongelijkheid van toen heeft plaatsgemaakt voor nieuwe uitdagingen: economische kwetsbaarheid, een roep om beter onderwijs, en de noodzaak om onze democratische instituties te beschermen tegen populisme en uitholling. In een politiek landschap dat steeds meer fragmenteert, biedt een partij met 78 jaar bagage geen ‘oude’ politiek, maar grondige politiek. Wij hebben het institutionele geheugen, de statuten en de democratische kernwaarden om stormen te doorstaan.
Maar een fundament alleen is niet genoeg; er moet op gebouwd worden. Toen ik op 11 mei 2021 werd beëdigd als Statenlid voor de come-back van Partido Nashonal di Pueblo, maakte ik een zeer bewuste, ongebruikelijke keuze. Ik nodigde voor dat belangrijke moment niet mijn moeder, vader of zus uit op de tribune. In plaats daarvan vroeg ik voormalig premier, staatsvrouw Dr. hc. Maria Liberia Peters om aanwezig te zijn. Het was een symbolische akte van overdracht van de spreekwoordelijke fakkel en een uiting van dankbaarheid voor de kennis, de strijd en het pad dat leiders zoals zij voor ons hebben geplaveid.
Die handeling was de belichaming van de kern van mijn missie als politicus en hedendaags adviseur binnen de PNP. Wij, de nieuwe generatie, staan op de schouders van reuzen. We zijn niet slechts de erfgenamen van een rijke geschiedenis; wij móéten de architecten zijn van de vernieuwing. Wij zijn degenen die de idealen van Doktoor, Juancho, Gilbert, en de daadkracht van vrouwen als Maria, Zus en Mimi vertalen naar het tijdperk van digitalisering, duurzame economie en globale samenwerking.
Mijn rol en de impact die ik samen met andere leiders binnen de PNP wil maken, is om kritisch te durven zijn. Om de waakhond te zijn van onze eigen democratische principes. Een partij die 78 jaar oud is, mag nooit in slaap sussen. Wij moeten ervoor zorgen dat de deuren van de Kas di Pueblo wijd open blijven staan voor nieuwe ideeën, dat interne processen zoals eerlijk en transparant verlopen, en dat we de stem van de nieuwen niet alleen aanhoren, maar ook beleidsmatig laten doorklinken.
Doktoor vocht voor ons recht om te stemmen voor ons land. Onze taak vandaag is om te bewijzen dat we die stem waardig zijn, door met visie en daadkracht sturing te geven aan onze partij en ons eiland.
Welkom bij “Si bo por ku Nashonal”. De komende vier columns zullen we dieper ingaan op de thema’s die onze toekomst zullen bepalen. Want 78 jaar betekent niet dat we klaar zijn; het betekent dat we net genoeg ervaring hebben om het echt beter en goed te doen.
Nashonal ta nos tur!
— EINDE —
[Meer informatie over]
Gwendell Mercelina Jr. – is een voormalig lid van het parlement van Curaçao (2021-2025) met een diverse achtergrond die service management, advisory, consultancy, media, communicatie en rechten omvat. Hij is een voorvechter van mensenrechten, oprichter van de WE LEAD Foundation en is mede-oprichter van The Parliamentary Observatory on Climate Change and Just Transition (OPCC), lid van organisaties zoals Parliamentarians for Global Action en de Nederlandse Vereniging voor Raadsleden. Mercelina heeft zich sterk gemaakt voor openbare dienstverlening en gemeenschapsontwikkeling, en heeft leiderschap getoond in mensenrechten, duurzaamheid, innovatie, jeugdontwikkeling, arbeid en onderwijs, en heeft een bewezen succesvolle staat van dienst in het stimuleren van initiatieven die Curaçao en Het Koninkrijk ten goede komen.
g.mercelina@gmail.com | +5999-513-0101
Discover more from WENSHOW
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
